مطلق از طبيعت كور و كر مىدانند كه افراد بشر را اسير خود نموده ، و زندگانى آنان را طاقت‌فرسا ساخته است . و مظالم اجتماعى را غير قابل جبران مىدانند ، ماديين به علاوه فشار بلاهاى طبيعى و اجتماعى ، از پوچى و بىنظمى طبيعت و از اسارت خود در دام آن‌ها رنج زايدى هم در تحليل‌هاى تفصيلى و يا إرتكازى خود مىبرند و گاهى حتى افراد زودرنج و نازك طبيعت آنان دست به خودكشى مىزنند . گفته مىشود ميليون‌ها تن در غرب كه از وضع اقتصادى خوبى هم برخورداراند در اثر ناملايمات زندگانى شب‌ها قرص خواب‌آور مىخورند ، و در هرشب ميليون‌ها قرص مذكور مصرف مىشود . ولى معتقدين به خداوند با آن كه در اصل درد و رنج بليات مذكور تا حدودى با منكرين خدا شريك‌اند ، اما از دو جهت متفاوتند : اول اين كه بلاهاى طبيعى را معلول بىنظمى جهان نمىدانند ، بلكه آن‌ها را مطابق مصلحت نظام عمومى دانسته و براى تكامل انسان‌ها و نيز براى تربيت اخلاقى خويش مفيد مىدانند .